Raakt het afweersysteem niet uitgeput door de vele vaccinatiesa

Nee, het afweersysteem van jonge kinderen is vrijwel onuitputtelijk.
 

Soms al vóór de geboorte, maar in ieder geval zodra een baby is geboren, begint een nimmer aflatende strijd van het immuunsysteem tegen mogelijk gevaarlijke ziektekiemen die ons omringen en in ons lichaam voorkomen. Het aantal ziekteverwekkers waarop het afweersysteem in een mensenleven reageert is ontelbaar. Het aantal vaccinaties valt in het niet bij alle bedreigingen waarop het immuunsysteem moet reageren. Er is dus geen enkele reden om aan te nemen dat het afweersysteem van jonge kinderen uitgeput raakt door vaccinaties.

Momenteel wordt begonnen met vaccineren op een leeftijd (6 – 8 weken) waarop het afweersysteem nog niet uitgerijpt is. Het vermogen om antistoffen te produceren op een voldoende niveau is voor een deel gerealiseerd op eenjarige leeftijd (IgA antistoffen) en voor een ander deel op driejarige leeftijd (IgM antistoffen). Een stijging van auto-immuunziekten toont aan dat het immuunsysteem niet onuitputtelijk aangesproken kan worden. Te vroeg vaccineren verzwakt de thymus en de herkenning van wat vreemd is of lichaamseigen.
 
Op het moment dat het lichaam nog bezig is het afweersysteem op te bouwen, wordt alle energie getrokken naar het verwerken van de vaccinaties. Dit gaat ten koste van de normale groei en ontwikkeling.
 
Vaccinatiebijwerkingen kunnen we zien in de vertraging en verstoring van de taalontwikkeling en motorische ontwikkeling. Een op natuurlijke wijze verkregen ziekte levert een ervaring op en de neerslag daarvan zien we in de antistoffen. In de natuur krijgt een kind nooit twee ziekten tegelijk.
In het rapport van het RIVM, serologisch onderzoek naar het effect van de kinkhoestvaccinwisselingen in het RVP van 2004 tot 2008, (rapport 240012001/2008) staat vermeld bij de conclusies: Er treedt interferentie op tussen het Pediacel- en Prevenar-vaccin. Tegelijk toedienen van deze twee leidt tot hogere titers voor FIM2, Hib en difterie en tot lagere titers voor Ptx, FHA en Tetanus. Dit geeft aan dat het combineren van vaccins en/of vaccincombinaties zijn limieten kent en majeure veranderingen in het RVP een degelijke serologische evaluatie verdienen. Zo wordt ook gezegd dat het bekend is dat uitbreiding van combinatievaccins ten koste gaat van de hoogte van sommige antistoffentiters (blz 47). “Wel geeft het aan dat er niet straffeloos steeds meer verschillende vaccins en/of vaccincombinaties simultaan kunnen worden toegediend zonder te boeten in de hoogte van de antistoffenrespons!!”